00:00:00 / 00:00:00
Persoonlijkheden / Orkesten en dirigenten
Orkesten en dirigenten
Download hier het volledige palmares van de Koningin Elisabethwedstrijd van 1937 tot 2019.
Persoonlijkheden
140 items | 14 Bladzijdes | Bladzijde
De detailpagina bekijken
De detailpagina bekijken
Marin Alsop is een gerenommeerde dirigente met een visie, die er helemaal van overtuigd is dat ‘muziek de kracht heeft om levens te veranderen’. Ze wordt internationaal geroemd voor haar creatieve aanpak van programmering en voor haar grote betrokkenheid bij het onderwijs en de ontwikkeling van publiek van alle leeftijden. Haar succes als muziekdirecteur van het Baltimore Symphony Orchestra sinds 2007 werd beloond met twee verlengingen van hun samenwerking, nu tot in 2021. Sinds haar aanstelling als dirigente van het orkest nam ze er talrijke gedurfde initiatieven waarmee een nieuw en groter publiek bereikt kon worden. Zo lanceerde ze in 2008 het ‘OrchKids’-programma, dat muzieklessen, instrumenten en begeleiding voorziet voor de meest behoeftige kinderen van de stad. Door de lokale gemeenschap aan te spreken via de BSO Academy en de Rusty Musicians moedigt ze ook niet-professionele volwassen musici aan om op te treden samen met de leden van het ensemble. Marin Alsop is sinds het begin van het seizoen 2012-13 chefdirigent van het São Paolo Symphony Orchestra, dat ze een nieuwe weg wil doen inslaan op het vlak van artistieke en creatieve programmering, opnames en educatieve projecten. Samen met het orkest toerde ze in 2012 door Europa, met o.a. geroemde optredens op de BBC Proms in Londen en in het Concertgebouw van Amsterdam. In oktober 2013 keerden ze terug naar Europa voor concerten in Berlijn, Londen, Parijs, Salzburg en Wenen. Sinds 1992 bouwt Marin Alsop als artistiek directeur van het Cabrillo Festival voor hedendaagse muziek in Californië een immer groeiend publiek op dat toegewijd is aan nieuwe muziek. Orkesten nieuw leven inblazen is één van haar talenten, en ze behoudt telkens opnieuw een sterke band met de orkesten waarmee ze in het verleden samengewerkt heeft, waaronder het Bournemouth Symphony Orchestra (chefdirigent van 2002 tot 2008, nu eredirigent) en het Colorado Symphony Orchestra (muziekdirecteur van 1993 tot 2005, nu ‘Music Director Laureate’). Ze was te gast bij wereldwijd gereputeerde orkesten: het Philadelphia Orchestra, het Cleveland Orchestra, de Los Angeles Philharmonic, het Koninklijk Concertgebouworkest, het Orchestre de Paris, het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks en het orkest van de Scala in Milaan. Ze onderhoudt nauwe banden met de London Symphony en de London Philharmonic, met wie ze elk seizoen optreedt, alsook met het Orchestra of the Age of Enlightenment. Eveneens in Londen is ze artiest-in-residentie bij het Southbank Centre. In september 2013 heeft Marin Alsop als eerste vrouw ooit de laatste avond van de BBC Proms gedirigeerd. In het seizoen 2014-15 deed ze onder andere een Europese tournee met het London Philharmonic Orchestra en een opvoering van het War Requiem van Britten met jonge muzikanten in het Southbank Centre ter gelegenheid van Remembrance Day. Ze mocht talrijke prijzen in ontvangst nemen en is de enige dirigent die de prestigieuze Mac Arthur Fellowship toegewezen kreeg. In 2010 werd ze opgenomen in de American Classical Music Hall of Fame en ze was in 2011 de enige klassieke muzikante in de Vrouwentop 100 van The Guardian, die opgesteld werd ter ere van de 100e verjaardag van de Internationale Vrouwendag. In 2012 ontving ze het Erelidmaatschap van de Royal Academy of Music van Londen en in 2014 werd ze uitgeroepen tot Erelid van de Royal Philharmonic Society. Haar uitgebreide discografie bij het Naxos Label omvat een serie die gewijd is aan het symfonische werk van Brahms, opgenomen met de London Philharmonic, Ein deutsches Requiem van Brahms met het MDR Radiokoor van Leipzig en een veelgeprezen Dvoøákcyclus met het Baltimore Symphony Orchestra. De eerste cd van haar reeks symfonieën van Prokofiev met het São Paulo Symphony Orchestra was de Orkestkeuze in het BBC Music Magazine. Ze heeft ook opnames gemaakt voor Decca Classics, Harmonia Mundi en Sony Classical. Marin Alsop werd in New York geboren. Ze studeerde aan de universiteit van Yale en behaalde haar master aan de Juilliard School. Haar carrière als dirigente werd gelanceerd in 1989, toen ze laureate werd van de Internationale Leopold Stokowskiwedstrijd voor dirigenten. Ze was de eerste vrouw die de Koussevitzkyprijs voor dirigenten kreeg van het Tanglewood Music Centre, waar ze uitgroeide tot de protégé van Leonard Bernstein.
De detailpagina bekijken
Alain Altinoglu werd geboren in Parijs in 1975. Hij studeerde er aan het Conservatoire National Supérieur de Musique, waar hij vandaag orkestdirectie doceert. Als gastdirigent treedt hij vaak op met gerenommeerde ensembles, zoals de Boston Symphony, de Chicago Symphony, het Philadelphia Orchestra, het Cleveland Orchestra, het City of Birmingham Symphony Orchestra, het London Symphony Orchestra, het Philharmonia Orchestra, de Staatskapelle Berlin, het Rundfunk-Sinfonieorchester van Berlijn, het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, en met vooraanstaande orkesten in Parijs. Hoogtepunten van dit seizoen waren zijn debuut met de Berliner Philharmoniker, die hij dirigeerde in een eigen bewerking van een suite uit Debussy's Pelléas et Mélisande, en zijn optredens tijdens het Mozartfestival in Salzburg met de Wiener Philharmoniker en in de Royal Festival Hall in Londen met het London Philharmonic Orchestra. Hij debuteerde ook met het WDR Sinfonieorchester Köln, het Oslo Philharmonic en het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin met Leif Ove Andsnes. Dit jaar dirigeerde hij ook Le Dialogue des Carmélites van Poulenc en Lohengrin van Wagner, beide geregisseerd door Olivier Py, evenals De wonderbaarlijke mandarijn en Blauwbaards burcht van Bartók in een dubbelproductie van Christophe Coppens. Als gastdirigent bracht Alain Altinoglu al schitterende opvoeringen in de meest prestigieuze operahuizen, zoals de Metropolitan Opera van New York, het Royal Opera House van Covent Garden (Londen), het Teatro Colón in Buenos Aires, de Wiener Staatsoper, het Opernhaus Zürich, de Deutsche Oper Berlin, de Staatsoper Unter den Linden, de Bayerische Staatsoper München en de drie operahuizen van Parijs. Hij trad ook op tijdens festivals in Bayreuth, Salzburg, Orange en Aix-en-Provence. Naast zijn carrière als dirigent heeft Altinoglu nog altijd een grote voorkeur voor het liedrepertoire. Hij begeleidt regelmatig de mezzosopraan Nora Gubisch: hun meest recente opname verscheen bij het label Naïve en bevat populaire liederen van De Falla, Obradors, Granados, Berio en Brahms. Andere cd’s van hetzelfde duo brengen werken van Ravel (ook bij Naïve) en Duparc (Cascavelle). Als dirigent nam hij aria’s op met Piotr Beczala voor Deutsche Grammophon, Fiesque van Lalo met het Orchestre National de Montpellier en Roberto Alagna, en de Pianoconcerto’s van Liszt met het Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin en Nareh Arghamanyan. Deze rijke discografie wordt aangevuld door dvd-opnames, onder andere Jeanne d’Arc au bûcher van Honegger in 2007 en Der fliegende Holländer van Wagner in 2015.
De detailpagina bekijken
De Brusselse dirigent Franz André (1893-1975) voltooide zijn muzikale studies aan het Conservatorium van Brussel. Hij ontving de eerste prijs voor viool in 1912 en raakte al snel gepassioneerd door orkestdirectie. Bij de oprichting van Radio-België in 1923 werd hij benoemd tot tweede dirigent van het Radio Orkest. In 1930 leidde hij een van de drie orkesten van het net opgerichte Belgisch Nationaal Instituut voor Radio-omroep (N.I.R. - I.N.R.). Vijf jaar later zette hij het Groot Symfonisch Orkest van het N.I.R. - I.N.R. op poten, dat hij tot een van de meest beroemde orkesten van Europa maakte, en waarmee hij talrijke moderne creaties uitvoerde. Van 1951 tot 1964 was Franz André de vaste dirigent van de Koningin Elisabethwedstrijd.
De detailpagina bekijken
Het Antwerp Symphony Orchestra is het symfonisch orkest van Vlaanderen, met de nieuwe Koningin Elisabethzaal in Antwerpen als thuisbasis. Onder leiding van chef-dirigent Elim Chan (vanaf seizoen 2019-2020) en vaste waarde Philippe Herreweghe wil het orkest een zo groot mogelijk publiek ontroeren en inspireren met concertbelevingen van het hoogste niveau. Dankzij eigen concertreeksen in grote zalen bekleedt het Antwerp Symphony Orchestra een unieke positie in Vlaanderen. In het buitenland werd het orkest uitgenodigd door de belangrijkste huizen, waaronder de Musikverein en het Konzerthaus in Wenen, het Festspielhaus in Salzburg, het Amsterdamse Concertgebouw, de Suntory Hall en de Bunka Kaikan Hall in Tokio en het National Grand Theatre van Peking. Internationale concertreizen door diverse Europese landen en Azië vormen een constante in de kalender. Het Antwerp Symphony Orchestra is al vele jaren een vaste partner van de Koningin Elisabethwedstrijd. Het orkest begeleidt niet alleen de laureatenconcerten, maar nodigt ook geregeld solisten uit die succesvol aan de Elisabethwedstrijd hebben deelgenomen. Dat het orkest thuis is in de Koningin Elisabethzaal zorgt voor een bijzondere verbondenheid met de Koningin Elisabethwedstrijd en de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Naast zijn reguliere concerten creëerde het Antwerp Symphony Orchestra een uitgebreid aanbod aan educatieve en sociale projecten, waarmee het orkest kinderen, jongeren en mensen met verschillende achtergronden doorheen de symfonische klankenwereld gidst. Het Antwerp Symphony Orchestra maakt opnames voor gerenommeerde klassieke labels als PHI, Alpha, Pentatone en BIS Records. #thesoundofantwerp
De detailpagina bekijken
Christian Arming is sinds 1 september 2011 muziekdirecteur van het OPRL. Hij werd in 1971 geboren in Wenen en groeide op in Hamburg. Als leerling van Leopold Hager werkte hij van 1992 tot 1998 nauw samen met Seiji Ozawa en dirigeerde hij het Boston Symphony Orchestra in Tanglewood en het New Japan Philharmonic in Tokio. In zijn geboortestad kreeg Christian Arming naar eigen zeggen de kans om wekelijks wereldbefaamde orkesten aan het werk te horen die grote bekendheid verwierven met hun typisch Weense klank en met hun vertolkingen van het grote Duitse repertoire (R. Strauss, Bruckner, Mahler…), maar hij kon er ook kennismaken met de bijdrage van Nikolaus Harnoncourt tot de interpretatie van oudere muziek. In Luik legt hij de nadruk op het Midden-Europese repertoire, profiteert van de traditie die het OPRL heeft opgebouwd op het gebied van de hedendaagse muziek, deelt zijn kennis van de Slavische (in het bijzonder de Tsjechische) muziek en breidt het Franse repertoire uit dat het Orkest zo na aan het hart ligt. In 1995, op zijn vierentwintigste, werd Christian Arming benoemd als de jongste dirigent ooit van het Janáčkova filharmonie Ostrava (1995-2002). Hij werd vervolgens muziekdirecteur van het Luzerner Sinfonieorchester (2001-2004), en vanaf 2003 tot 2013 van het New Japan Philharmonic (Tokio), waar hij Seiji Ozawa opvolgde. Christian Arming leidde reeds meer dan vijftig orkesten, verspreid over de hele wereld : Berlijn, Wenen, Frankfurt, Leipzig, Stuttgart, Straatsburg, München, Rome, Genève, Boston, Cincinnati, Houston…, en is ook een vaak gevraagde operadirigent : Salzburg, Cincinatti (The Turn of the Screw van Britten),Trieste (Der Rosenkavalier van R. Strauss), Luzern (La Bohème), Verona (Salomé, Elektra), Straatsburg (Prins Igor), Frankfurt (Der Fliegende Holländer, Don Giovanni, Jenůfa), Tokio (Leonore, Jeanne d’Arc, Lohengrin, De Zaak Makropulos, Die Fledermaus, Eine florentinische Tragödie). In een tijdspanne van zo’n 15 jaar nam hij reeds werken op van Brahms, Beethoven, Mahler, Janáček en Schmidt (in het bijzonder met de New Japan Philharmonic), voor Fontec en Arte Nova/BMG, en Escaich met het Orchestre National de Lyon (Universal Accord), en met het OPRL, Franck (Fuga Libera), Saint-Saëns (3 cd’s ; Zig-Zag Territoires/ Outhere), Gouvy (Palazzetto Bru Zane), Wagner (Naïve, 2015) en Jongen (Musique en Wallonie, 2017).
De detailpagina bekijken
De detailpagina bekijken
Pierre Bartholomée begon piano te spelen op zesjarige leeftijd en studeerde aan het Conservatoire Royal de Bruxelles bij André Dumortier. In Italië volgde hij les bij Wilhelm Kempff. In Brussel heeft hij jarenlang muziekanalyse gedoceerd en hij was componist in residentie en professor aan de Université Catholique de Louvain. Samen met Henri Pousseur stichtte hij het ensemble Musique Nouvelle en het Centre de Recherche et de Création musicales de Wallonie. Na zijn carrière als pianist (met concerten in België, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Spanje) doorkruiste hij met Musique Nouvelle Europa. Met zijn enorm brede repertoire, gaande van Purcell tot Boulez, van Bach tot Messiaen en van Haydn tot Pousseur, legde hij zich ook toe op de begeleiding van solisten en heeft hij een aantal bekroonde cd-opnames op zijn actief (Prix Charles Cros, Victoire de la Musique, Prix Koussevitzky en twee Cecilia Prijzen). Zijn persoonlijke oeuvre omvat ondermeer twee opera's, twee oratorio's, zeven werken voor orkest, kamermuziek, vocale muziek, instrumentale werken en elektronische muziek. Zijn eerste werk voor symfonisch orkest, Harmonique, werd in 1970 door het Nationaal Orkest van België in Brussel gebracht. Voor De Munt componeerde hij drie werken, geïnspireerd door Henry Bauchau : Le rêve de Diotime, voor sopraan en ensemble (2000), de opera Œdipe sur la route (2003) onder leiding van Daniele Callegari met José Van Dam in de titelrol, en de opera La Lumière Antigone (2008), waarvan in 2012 in Zwitserland een nieuwe productie geprogrammeerd is. Dertig jaar van zijn leven wijdde hij aan orkestdirectie. Hij werkte samen met tal van Europese en Amerikaanse orkesten en leidde gedurende 22 seizoenen het Orchestre Philharmonique de Liège. Pierre Bartholomée is lid van de kunstafdeling van de Académie Royale de Belgique. Hij zat meermaals de jury voor van het internationale orkestdirectieconcours Antonio Pedrotti in Trento (Italië) en maakte deel uit van de jury's van de Koningin Elisabethwedstrijd, de Gaudeamuswedstrijd (Hilversum), de compositiewedstrijden Reine Marie-José (Genève) en die van het Festival international de Besançon, de pianowesdstrijd van Genève en de saxofoonwedstrijd van Dinant. Een groot aantal van zijn werken werden door de labels Cypres, Igloo en Fuga Libera opgenomen. Zijn composities worden uitgegeven door Universal (Wenen), Salabert et Jobert (Parijs), Cebedem (Brussel) en Quindicesima (Rijsel). Uitgeverij Mardaga en de Conseil de la Musique de la Communauté française brachten samen met Robert Wangermée een hommage uit : Pierre Bartholomée - parcours d’un musicien.
De detailpagina bekijken
De detailpagina bekijken
140 items | 14 Bladzijdes | Bladzijde
Français - Nederlands - English
In de website zoeken
Newsletter
Inloggen
Audio & video Viool 2019
Herbeluister of herbekijk de optredens van de kandidaten !
De cd's van de Wedstrijd
Online mediatheek
Audio, video's en foto's van 1951 tot 2019